മടി

എൻ നിഴലിനു പോലും
മടിയാണെന്നെപ്പോലേ
തൻ വഴി നോക്കാതതു
ഞാൻ പോം വഴി പിറകേ പിറകേ

ചെളിയിലുമെല്ലാ തെരുവിലുമെൻ
കാലോടൊട്ടീട്ടലസത പൂണ്ട് കിടപ്പൂ
മൃതചിന്തകൾതൻ ജഡഭാരവുമായി
ഇരുൾ മാളങ്ങളിൽ ഒളിച്ചുമിരിപ്പൂ

ഉണരാനാവില്ലെന്ന് ശഠിച്ചേ
വെളിവിനെ മറച്ച് കളഞ്ഞും
ഇരവിൻ വരവാരാഞ്ഞിടവില്ലാ-
തിരുന്നു തിരഞ്ഞു കരഞ്ഞും

എൻ നിഴലിനു പോലും
മടിയാണെന്നെപ്പോലേ
തൻ വഴി നോക്കാതതു
ഞാൻ പോം വഴി പിറകേ പിറകേ

നിദ്രാഭംഗം

പകലിൻ ചുമടിറക്കി കിതച്ച്
നിദ്രാ പൊയ്കയിൽ നിന്നിത്തിരി
കുളിർനീര് കുമ്പിള് കോരി
കണ്ണിലേക്കിറ്റി ഞാൻ.
ചിറകുള്ളൊരു തേരെന്നെയും കൊണ്ടേ
നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക്.
ഏഴാമത്തെ ആകാശം കടക്കും മുമ്പ്
ദുസ്വപ്നത്തിൽ മുക്കിയൊരമ്പ്
എന്റെ പള്ളയിൽ വന്ന് തറച്ചു.
അതാ താഴെ നിന്നും 
വരുന്നുണ്ട് നിഷ്ഠയോടണി നിരന്നവർ
കണ്ണിനു കാണാത്തിടങ്ങളിൽ നിന്ന്
മുളപൊട്ടും പരാദ വേതാളങ്ങൾ.
ആത്മാവിന്റെയീ ധ്യാനം മുടക്കുവാൻ
ഇരുളിൻ ഗർഭങ്ങളിൽ
പിറവി കൊള്ളും രാക്ഷസർ.
രക്തഭുക്കുകൾ
മൂട്ടകൾ.

വിശപ്പ്

എന്റെ ഓർമകൾ എത്താത്തൊരിടത്ത്
ബിഗ് ബാംഗിനു മുൻപായിരിക്കണം
അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ ജീവകണം
കുളിച്ചു തോർത്തി കരയിലേക്ക് കയറവേ
അതല്ലെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ തീപ്പൊള്ളലിൽ
അതുമല്ലെങ്കിൽ ഇന്നലെകൾ പഴക്കത്തിൽ
നാഭി നാളം മുറിച്ചെന്നെ വേർപെടുത്തിയിടത്ത്
ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് പോവണമെന്ന്
ഞാൻ നിലവിളിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കവേ

തുടങ്ങിയതായിരിക്കണം
ഈ വിശപ്പ്
വല്ലാത്തത്

വേനൽ

വേനലിൻ കല്ലടുപ്പിന്മേൽ ഭൂമി തിളയ്ക്കുന്നു.
ഒരുച്ചയൂണിൻ ആലസ്യത്തിൻ പുറത്തേക്ക്
അല്പം തണുത്തൊരാ നാരങ്ങ വെള്ളവും
കോരിയൊഴിച്ച് ഹോട്ടലിൻ പടിയിറങ്ങി ഞാൻ.
നാലുചാൽ നടപ്പിനപ്പുറം മുന്നിലേക്ക്
ഒട്ടിയവയറിന്മേലെല്ലിൻ കൂട്ടിലൊട്ടിച്ചോരിരു
കുഞ്ഞുകൈകൾ നീട്ടിയൊരുവൻ,
വാടിയ മുഖത്താ കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
വരണ്ട ചുണ്ടനക്കിയിട്ടെന്തോ പറയുന്നുണ്ട്
നീരു വറ്റിയൊരാ തൊണ്ടയിൽ നിന്നൊരൊച്ചയും
കേൾക്ക വയ്യ , ഇത്തിരി ഞരക്കം മാത്രം.
പഴ്സിനുള്ളിലെ മുഷിഞ്ഞ പത്ത് രൂപാ നോട്ട്
അഴുക്ക് പിടിച്ച കയ്യിൽ വാങ്ങിയിട്ടവൻ നടന്നകലവേ
ഉഷ്ണമെൻ ഉള്ളിലേക്കു ചേക്കേറി
കണ്ണിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു.

ബോധം

ഒരു നട്ടുച്ച നേരത്തെ നിഴല്
ഒരു പൗർണമിയിലെ ചന്ദ്രൻ
കാട്ടുമുയലിന് പിന്നിലെ കുറുക്കൻ
പിറകിൽ നിന്ന് മാറാതെ
പിൻതുടർന്ന് പിൻതുടർന്ന്
ലഹരിയിലും നുരഞ്ഞ് മേലോട്ട് പൊങ്ങി
ഉറക്കത്തിനിഴവേളകളിൽ പരസ്യം കാട്ടി
കൺപോളകൾക്ക് പിന്നിലൊട്ടിച്ചേർന്ന്
കണ്ണടക്കാൻ തുറക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ
കോമാളിച്ചിരി ചിരിച്ച്
സിരകളിൽ പടരുന്നു.
ബോധം.

വിഷാദം

വിഷാദം
ഒരു കറുത്ത മേഘം
മുനിഞ്ഞ കത്തുന്ന സൂര്യനെ
കുട പിടിച്ച് മറച്ച്
പെയ്യാതെ പെയ്യാതെ

നിലാവിനെ മുഴുവൻ തിന്ന്
ഇരുൾ ചർദിച്ച്
പെയ്യാതെ പെയ്യാതെ

രാത്രി മുഴുവൻ കൂട്ടിരുന്ന്
ഉറക്കം കെടുത്തി
പെയ്യാതെ പെയ്യാതെ

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനന്തതയിൽ
ഏക ജീവൽ കണികയായി
എന്നെ ചുരുക്കി
വിഷാദം
പെയ്യാതെ പെയ്യാതെ

രാത്രിവണ്ടി

മൂളി ഞരങ്ങി ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ്
രാത്രി വണ്ടി ഓട്ടം തുടങ്ങി.
ഒരു ബോഗിയിൽ അഞ്ചാം ക്ലാസ്‌
പഠിച്ച സ്കൂൾ വരാന്തയുണ്ട്‌.
മറ്റൊന്നിൽ ആരോ തന്ന മിഠായി.
മുമ്പിലൊന്നിൽ മുക്രയിട്ടൊരു കാള .
ഇടയിൽ ഒന്നിൽ ഇഷ്ടക്കാരി.
പിറകിൽ ആഴമെഴുതാ കൊക്ക.
ഇന്നലെ കണ്ട സിനിമ,
കറുത്ത കള്ളൻ,
തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ നിലവിളി ,
വെള്ള പുതച്ച ഞാൻ,
എണ്ണിയാൽ തീരില്ല.
യാത്ര തീരാതിരിക്കാൻ
കൊതിപ്പിക്കുന്നവരുണ്ട്.
ചങ്ങല വലിക്കുന്നവരുണ്ട്.
എവിടൊക്കെയോ നിർത്താറുണ്ട്.
ചിലപ്പോൾ വൈകാറുണ്ട്.
എന്നെ ഗർഭം ധരിച്ച്‌
നാളേക്ക് ഓടുന്നുണ്ട് വണ്ടി.

നീ

നീ ഒരു വെളുത്ത പൂവാണു ,
എന്റെ ഏകാന്തതയുടെ ഉൾത്തടങ്ങളിൽ
നനവിലും തണലിലും
വാടാതെ ഞാൻ വിരിയിച്ച് വച്ചത്.

നീ ഒരു വെളുത്ത മേഘമാണ്,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആകാശപ്പരപ്പുകളിൽ
ഒഴുകി പടർന്ന്
നൂറ് ചിത്രങ്ങൾ തീർക്കുന്നത്.

നീ ഒരു വെളുത്ത മെഴുകുതിരിയാണ്,
എന്റെ ഇരുളു തെറ്റിക്കുന്ന വഴികളിൽ
മെല്ലെ തെളിഞ്ഞ്
മുന്നേക്ക് നടക്കാൻ ചൊല്ലുന്നത്.

നീ ആരെന്നെനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ,
എന്തെന്നു മാത്രമറിയാം ..

കളവ്

ഇനി ഞാനൊരു സത്യം പറയട്ടെ
ഇപ്പറഞ്ഞതു കള്ളമെന്നിനി
പറയാനുള്ളതുമെന്ന് .
ആ കൊഴിഞ്ഞ പല്ലിനെ
മറക്കാനീ വിഡ്ഢിച്ചിരിയെന്ന് .
ഈ നനവ് മഴയെന്ന്.
ഈ നിനവ് മുഴുവനൊഴിവെന്ന് .

ഇനി പറയാനൊന്നുമില്ലെന്ന് .

നഖങ്ങൾ

ചെറുപ്പത്തിൽ,
ചിമ്മിണി വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ
ഞാൻ നഖം വെട്ടാനിരിക്കുമ്പോൾ
അമ്മ വിലക്കും.
രാത്രിയിൽ പിശാചുക്കൾ
ചുറ്റും നൃത്തം വയ്ക്കുമത്രേ,
വേണ്ടാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ
കണ്ട് ഞാൻ കരയുമത്രേ..
- എന്റെ പൊടിവിരലുകളിൽ
ചോരപൊടിയാതിരിക്കാനുള്ള
അമ്മയുടെ സൂത്രം!

ഇന്ന് , ഈ രാത്രിയിൽ,
നിലാവിന്റെ വെളിച്ചവും
ഊതിക്കെടുത്തിയിട്ട്
എനിക്കീ നഖങ്ങൾ
വെട്ടിയേ മതിയാവൂ.
നാളെ പുലർച്ചയിലേക്കതു
പഴയതു പോലെ വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും.
എന്നാലും ഇന്ന്
 ഉറക്കത്തിലവകൊണ്ടെന്റെ
ഹൃദയം പോറുകയില്ലല്ലോ.
വേണ്ടാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ
കണ്ട് കരയാതിരിക്കാൻ
എന്റെ സൂത്രം!

പെൻഡുലം

സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ കാവൽക്കാരാ
എനിക്കൊരു പാസ്‌ തരിക.
ഇങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കേണ്ടതില്ല.
നരകമാണെന്റെ ഇടമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
ഉന്മാദത്തിന്റെ ഒരിടവേളയിൽ
ഞാൻ ഇറങ്ങി വന്നെന്നേയുള്ളൂ.
ഒരു വിസിറ്റിംഗ്‌ പാസ്‌ മാത്രം തരിക.
മുൻപ്‌ യാത്ര ചൊല്ലാതെ ഇവിടെ നിന്നും
കലഹിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ
തിരികെ വിളിച്ച ചില കൂട്ടുകാരുണ്ട്‌.
അവരോട്‌ മാപ്പ്‌ പറയണം.
പിന്നെ,
സ്വർഗ്ഗവും നരകവുമല്ലാത്ത
ഒരിടത്തേക്ക്‌ മടങ്ങിപ്പോവണം.
എങ്കിലും ഞാൻ തിരിച്ചെത്തുമെന്നോർപ്പിക്കട്ടെ.

എന്ന് പരേതൻ

ആളൊഴിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ,
ശവക്കല്ലറയ്ക്കു മീതെ വയ്ക്കുവൻ
ചുവന്ന പൂക്കളുമായി
നീ വരണം.
മാംസബന്ധനങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ
കെട്ടഴിച്ച്‌
അപ്പൊഴേ എന്റെ ആത്മാവ്‌
സ്വതന്ത്രമാവുകയുള്ളൂ.
ആ പൂക്കളുടെ മണം നുകർന്ന്,
നിന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി
എനിക്ക്‌ തിരിച്ചു പോകണം.
നീ മടങ്ങും വരേയ്ക്കും,
സ്വർഗ്ഗവാതിലിനു വെളിയിൽ,
താഴേയ്ക്‌ കണ്ണും നട്ട്‌,
ഞാൻ കാത്തുനിൽക്കും.

അകമുള്ളുകൾ

ഒരു ഒഴിഞ്ഞ മദ്യക്കുപ്പിക്കുള്ളിൽ
ഞാനെന്റെ പ്രണയം മുഴുവൻ
നിറച്ചു വച്ചു.
ആകാശം വല്ലാതെ ചോര ചീന്തി
ചുവക്കുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
അതിന്റെ ലഹരി നുണഞ്ഞു.
ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും
അതിനു വീര്യം കൂടിവന്നു.
ഒരു കിറുക്കൻ നട്ടുച്ചനേരത്ത്‌
ഞാനത്‌ അടപ്പ്‌ തുറന്ന്
തറയിലേക്ക്‌ കമഴ്ത്തി.
എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌,
അവസാനമില്ലാതെ അത്‌
പുറത്തേക്കൊഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.
കാൽമുട്ടോളം മുങ്ങിയപ്പോൾ
ഭയപ്പാടിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ
ഞാനാ ചില്ലുകുപ്പി പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു.
നുറുങ്ങിയ ചില്ലുകഷ്ണങ്ങൾ,
വഴിനീളെ എന്റെ പാദങ്ങളെ,
കാത്തുകിടന്നു.

അവസാനത്തെയാൾ

അസ്ത്രം തൊടുത്ത്‌ അർജ്ജുനനായി
സൗഗന്ധികങ്ങളിറുത്ത്‌ ഭീമനായി
ചൂതിൽ തോറ്റ്‌ ധർമ്മനായി
അങ്ങനെ..
എന്നിട്ടും..
ആറാമനെ തേടി അവൾ പോയി

ചക്രം

വിശപ്പിൽ നിന്ന് വിപ്ലവം
ജനിച്ചു.
വിപ്ലവം ജയിച്ചു.
വിപ്ലവത്തിനു വിശന്നു.

കാരണം

.
ചതുപ്പിലെ ചെളിയുടെ തണുപ്പിന്
ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ട്
അതല്ലായിരുന്നെന്കിൽ
കാലുകളാഴുവോളം
കൈകൾ താഴുവോളം
ചെളി വിഴുങ്ങുവോളം
കാത്തിരിക്കില്ലല്ലോ!

ആമ്യൻ

ഞാനെന്റെ പുറംതോടിനുളള്ളിലൊളിച്ചും
ഉൾക്കാഴ്ച കറുത്തും
പുറംകാഴ്ച വെറുത്തും
ഇളം വെയിലിന്റെ ചൂടിന്,
വൃത്തികെട്ട തല പുറത്തേയ്ക്ക് നീട്ടിയും,
കടുക്കുമ്പോൾ മെല്ലെയിഴഞ്ഞ്
ചെളിക്കുഴിയിലേക്കൂളിയിട്ടും
മൂഡതയുടെ
ആഴങ്ങളിൽ നീന്തിത്തുടിച്ചും

പൊട്ടാത്ത വലക്കണ്ണികൾ
തേടിയെത്തും വരേയ്ക്ക്..

പണയിനി

അവള്ക്ക് മീശയില്ലാത്ത മുഖമാണിഷ്ടം.
ഞാന് മീശ ഉപേക്ഷിച്ചു.
അവള്ക്കെന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനെ വെറുപ്പാണ്,
ഞാന് അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
അവളുടേത് മാത്രമായിട്ടെന്നെ വേണം,
ഞാന് എന്റെ കുടുംബത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഒരു പഫിൽ പല സിപ്പിൽ,
ജീവിതം ആഘോഷിക്കുന്നവരാണ്
അവളുടെ ഹീറോ,
ഞാനെന്റെ ആദര്ശങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ചു.
അവള്ക്ക് പണമുള്ളവരോടാണ് പ്രിയം,
ഞാന് അവളെ..സോറി,
അവളെന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

(dedicated to NONE!)

മരണത്തിന്റെ പ്രവാചകൻ?

കള്ളിമുൾക്കാട്ടിലോരോന്നിലും
ഓരോ പുതുനാന്പു കിളിർക്കുന്പോഴും
നീയാശിക്കുംും അവയിലെന്കിലും
മുള്ളുകൂൾ കാണ്കയില്ലെന്ന്
വിരിഞ്ഞവ,
പണ്ടത്തേക്കാളേറെ കൂർത്തതും
പിന്നെ പിന്നെ വിഷം പുരണ്ടതും ,
നിന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനംകുത്തി.
പിഴുതെറിയാൻ ശ്രമിച്ചു നിന്റെ നഗ്നമായ
കൈകൾ മുറിഞ്ഞതും
ഇറ്റ് വീഴുന്ന ചോരത്തുള്ളികള്ക്ക്
ചെന്നായ്ക്കൂട്ടമാർത്തതും ബാക്കി
ഇനിയേതു കൂട്ടിലൊളിക്കും?

(ഹംസ കഷ്ഗരിമാർക്ക് സമർപ്പണം )

എഴുതിപ്പഴകിയൊരു നൊമ്പരം

മുന്നിൽ ശുഷ്കജീവിതം.
പിന്നതിൽ ശപ്തവേഷവും.
ക്ഷമിക്ക കാലമേ,
ആവുമായിരുന്നെങ്കിലെന്നേ
നിന്നെ ശപിച്ചു ഞാൻ
കല്ലാക്കി മാറ്റിയിരുന്നേനെ.
അത്രമേലിഷ്ടമായിരുന്നെനിക്കെൻ
നഷ്ട ബാല്യവും കൗമാരവും.
വിരിയാതെ കൊഴിഞ്ഞെത്ര
പൂക്കളെൻ മനസ്സിൽ.
ഇനിയെന്തു ചെയ്യണം
ഒരു വട്ടമീ ചക്രം
പിറകോട്ട് കറക്കുവാൻ?
ഒരു വട്ടമാ പൂക്കൾതൻ
നറുമണം നുകരുവാൻ?

അറിയില്ലല്ലോ..